• Facebook

Nieuwsbrief

* Dit veld is verplicht

Geschiedenis

Geschiedenis in vogelvlucht …..

srvIn 1955 werd Oud-Beijerland uitgebreid met een woonwijk ten oosten van de Koninginneweg, “Croonenburgh” genaamd. De woonwijk werd al snel voornamelijk bewoond door de vele werknemers van de plaatselijke industrie, schokdemper fabrikant Koni en suikerfabriek CSM. Diverse winkeliers kwamen in deze wijk aan huis hun waren verkopen. Melkboer Joop Both kwam in 1961 met het idee om in deze wijk een speeltuin op te richten. Gezien de vele kleine kinderen in deze wijk, meende hij dat hier behoefte aan was. Na een vergadering bij de melkboer thuis met diverse enthousiaste bewoners uit de wijk en steun van de plaatselijke politiek, stelde een enthousiast gemeentebestuur in 1962 een terrein beschikbaar van 3275 m2 en een subsidie van 5.000,- gulden.

lassenToen kon men dus starten, maar geld voor het kopen van speeltoestellen was er bij lange na niet genoeg. Geen probleem, dan maken we ze toch zelf. Medewerkers en directie van CSM en Koni waren in 1962 al benaderd om medewerking aan dit plan te verlenen. Directies stelden machines ter beschikking en medewerkers vele vrije avonduren en zo werden in de periode februari t/m juni 1963 de volgende speeltoestellen zelf gemaakt:

ingang * 4 x een wip

* kleine schommelstelling (6)

* 2 x een duikelrek

* zweefpaal

* grote schommelstelling (6)

* draaischijf

Een glijbaan, die natuurlijk in geen enkele speeltuin mag ontbreken, werd gekocht.Toen moest de speeltuin nog ingericht worden, want er was per slot van rekening alleen nog maar een braakliggend terrein en een fors aantal speeltoestellen. Plaatselijke deskundigen werden ingeschakeld voor het (vaak kosteloos) leveren van materialen of verrichten van werkzaamheden. Zo moest er natuurlijk o.a. een zandbak gemetseld worden.

glijbaanVoor het leveren van de verf voor de speeltoestellen duikt trouwens een wel heel bekende naam op, “schildersbedrijf H. Hoogvliet”, zelfs na ruim 40 jaar nog steeds sponsor van de vereniging. Maar het meeste werk werd toch vooral door vrijwilligers gedaan. O.a. 700 m2 tegels en 260 m3 zand was hun deel. 40 vrijwilligers hebben dit in 20 avonden (800 uur arbeid) verwerkt.
Eindelijk ging toen op 29 juni 1963 de speeltuin open. Met de voorspoedige wensen van burgemeester Hammer, toepasselijke giften van de NUSO en Koni en een vrolijke mars van muziekvereniging “de Harmonie” kon het feest beginnen. Voor de kinderen was het grootste feest het spelen in de speeltuin zelf. En alsof dat nog niet genoeg was, kregen ze ook nog een ijsje van Cors Boender en een flesje melk van (hoe kan het anders) Joop Both.

Natuurlijk kon de speeltuin niet zonder speeltuinvereniging en bij opening van de speeltuin waren er al 175 leden en 40 donateurs. Zij zorgden ervoor dat de speeltuin bestormd werd door zo´n 400 kinderen. Wat exact het hoogtepunt qua ledenaantal is geweest, is mij niet bekend, maar bijvoorbeeld in 1970 had de vereniging 330 gezinnen als lid en daarmee 730 kinderen die in de speeltuin kwamen spelen!

mevrouw_de_haanOok speeltuinvereniging “Croonenburgh” was destijds van mening, net als speeltuinvereniging “Speelvlucht” nu, dat de speeltuin niet zonder toezicht kon. Vele vrijwilligers van de vereniging hebben zich voor die taak ingezet, met veel liefde en toewijding. Zonder ook maar iemand te kort te willen doen, valt hier één toezichthouder (pardon, toezichthoudster) positief op: Wil de Haan. Van 1970 tot eind 1981 was zij zowat het gezicht van de speeltuin. Kinderen van toen hebben het nu nog over Wil als je ze vraagt wat ze zich nog kunnen herinneren uit die tijd. De speeltuin werd regelmatig aangepast, verbeterd en uitgebreid. Wie kent de speelvijver (1964) nog, of die hoge glijbaan (1965) van 4,5 meter hoog en 17 meter lang? Of wat dachten jullie van de rolschaatsbaan annex ijsbaan (1967).

Het hoogtepunt, wat initiatieven tot uitbreiding betreft, was toch wel de actie van de speeltuinvereniging om vaart te zetten achter het, toentertijd, veelbesproken “zwembadplan” (1966). Dit heeft er uiteindelijk toe geleid dat er nabij de speeltuin een zwembad is verrezen en het bestuur van de zwembadvereniging i.o. werd verzorgd door (jawel) het bestuur van de speeltuinvereniging!

bootEen ander niet onbelangrijk initiatief is de intocht van Sint-Nicolaas in de haven van Oud-Beijerland. Van 1964 tot begin jaren negentig werd dit georganiseerd door de speeltuinvereniging. Daarna werd het overgenomen door de plaatselijke winkeliersvereniging.

1973 was een van de dieptepunten voor de vereniging. De gemeente wilde op een deel van het terrein van de speeltuin en een stuk aangrenzend terrein een sporthal bouwen. Men had wel een alternatief voor de speeltuin, maar daar had de aangrenzende school moeite mee (kon daardoor niet meer uitbreiden). Onderhandelingen tussen gemeente, school en speeltuinvereniging hebben geleid tot de, door de gemeente voorgestelde, verplaatsing van de speeltuin. In 1973 en 1974 werd deze mega klus met hulp van gemeentewerken en vele vrijwilligers van de vereniging geklaard. Helaas moest 30 jaar later de speeltuin alsnog wijken voor de school die in 1973 al aangaf geen uitbreidingsruimte meer over te houden.

Tijdens de verplaatsing in 1973 werd een nieuw toezichthuisje geplaatst, wat met een uitbreiding in 1978 uitgroeide tot een volwaardig clubgebouw (De Burght). Dit gebouw groeide in de loop der jaren uit tot het centrum van de binnen activiteiten van de speeltuin. Poppenkast voorstellingen, jeugdsociëteit voor de kinderen van 12 tot 15 jaar, zaal voor het vieren van verjaardagen en kinderfeestjes en niet te vergeten de jeugd EHBO waren vele voorbeelden van de binnen activiteiten van die tijd.

Na ruim 20 jaar werd het langzaam maar zeker tijd voor enige verjonging in de vereniging. Er kwam een nieuw bestuur. Enkele oude bestuursleden, sommigen van het eerste uur, namen afscheid. Zo rond diezelfde tijd kwam er ook een einde aan vaste toezichthoud(st)ers en moest de speeltuin opengesteld worden met wisselende vrijwilligers. Ook kwamen opnieuw donkere wolken boven de speeltuin, deze zou plaats moeten maken voor een parkeerplaats. Het nieuwe bestuur kon meteen aan de bak.

De parkeerplaats kwam er niet en de dreiging van het sluiten van de speeltuin, of een open speeltuin zonder speeltuinvereniging, was van de baan. De speeltuin werd mede hierdoor geplaagd met veel achterstallig onderhoud en weinig geld. Met enige financiële steun van de gemeente en opnieuw vele behulpzame vrijwilligers kon de speeltuin in 1990 weer open. Echter in 1994 sloeg het verval van het clubgebouw en de speeltoestellen toe. Pogingen om het tij te keren bracht de speeltuinvereniging tot een bredere opzet van de speeltuin, een voor kinderen met en zonder een lichamelijke en/of geestelijke handicap. De eerste fondsen, zoals speeltuinvereniging “Speelvlucht” die nu ook kent, werden aangeboord.

In 1997 werd de speeltuin nogmaals opgeknapt, dit keer door vluchtelingen uit de gehele Hoeksche Waard. Maar kort daarna kwam de discussie op gang dat de aangrenzende school ruimtegebrek had. De speeltuinvereniging moest uit de krant vernemen dat de speeltuin daarom maar moest verdwijnen. De vereniging was echter nog volop bezig met de nieuw ingeslagen weg en klopte met een groot renovatieplan aan bij de gemeente met een verzoek tot (financiële) ondersteuning. Deze kwam er, zij het veel te laag om alle plannen goed te kunnen verwezenlijken. Tevens liep de discussie of de speeltuin aan de Hortensiastraat kon blijven of verplaatst moest worden naar het terrein van de scouting (Boezemsingel). Daar kon de vereniging echter niet op wachten, anders bleef er geen vereniging meer over (aantal leden liep drastisch terug) en begon dus met de renovatie. Gelukkig kwam toen ook het besluit dat de speeltuin aan de Hortensiastraat zou blijven. Ondertussen groeide de steun van particulieren en bedrijven d.m.v. giften en adoptie van speeltoestellen gestaag.

Maar toen kwam die verhuizing naar de Boezemsingel er toch …

In 1999 werd besloten dat de speeltuin in 2001 zou verhuizen. Hiermee werd voldaan aan de eis dat er op die nieuwe plek (scoutingterrein) wijkvoorzieningen voor Poortwijk en Croonenburghwijk moesten komen. Dankzij woonstichting Volksbelang (tegenwoordig Union) en subsidie van de gemeente konden er nieuwe verplaatsbare speeltoestellen gekocht worden, zodat de speeltuin aan de Hortensiastraat opgeknapt kon worden en zodat deze ook naar de Boezemsingel verhuisd konden worden. Ook kwam de gemeente met geld over de brug om het nieuwe terrein geschikt te maken voor de speeltuin en om er een hek omheen te kunnen zetten.

Speelvlucht

speelvlucht_groot

Dit verhaal leest als een vervolg op de geschiedenis van speeltuinvereniging “Croonenburgh”.

… Toch duurde het nog tot mei 2003 voordat de speeltuin op de nieuwe locatie officieel werd geopend door wethouder John Stuurman. De nieuwe speeltuin ligt prachtig in het groen, tussen oude bomen en hoge bossages. In de nieuwe speeltuin staat, op een hoge staander, “Het vliegtuig”. Dit is nog een oud speeltoestel uit de Hortensiastraat als herinnering aan de oude speeltuin. Aangezien in de jaren 2003 en 2004 “Speelvlucht” te gast was op het terrein van de scouting, kwam er van de gewenste uitbreiding met nieuwe speeltoestellen in 2004 weinig terecht.

In januari 2005 is de scouting verhuisd naar hun nieuwe onderkomen en kon er een begin gemaakt worden met de uitbreiding van de speeltuin. In tegenstelling tot de beginjaren, moest de klus deze keer door een zeer kleine groep vrijwilligers (slecht 9 man) zaterdag in zaterdag uit geklaard worden. Eind januari werden al de grote zandbak met invalide-platform, de wip, de invalideschommel, peuterglijbaan en het duikelrek geplaatst. In februari werden de paden uitgezet, gegraven en volgestort met zand. De avonduren werden opgevuld met het bij elkaar sprokkelen van tegels.